W jakim stanie zastał ten dionizjak? Przyjęło się uważać, że wino należy przechowywać w spokoju, w stałych warunkach, w stałej temperaturze, bez wstrząsów, i tak dalej. Tymczasem na jachcie, na Atlantyku, Pacyfiku i Indyku były miliardy wstrząsów, falowanie, ekstremalnie zmienne temperatury od 5 stopni w strefie Antarktyki do 40 stopni w strefie równikowej. Żeglarzem i sprzętem miotało tak, że on żył przypięty szelkami do jachtu, a butelkę spowijała gruba warstwa plastikowej osłony z bąbelkami powietrza łagodzącymi drgania i wstrząsy, owinięta jeszcze w t-shirt z napisem Racing Club de France (dostarczony przez sponsora). 
Michel Desjoyeux, po zwycięskich regatach, otworzył dwie butelki, tę piwniczną również. Obydwie na raz. Przy świadkach. Wszyscy mogli porównać. I co się okazało? Że obieżyświatka, wytrzęsiona na wszystkie strony, przegrzewana i przechładzana, wcale nie jest gorsza od panienki z dobrego domu, dojrzewającej w komfortowych, piwnicznych warunkach, bez życiowych wstrząsów i wzruszeń.

Z całej tej historii wynikają, moim zdaniem, dwa wnioski godne uwagi. Po pierwsze, można mieć obawy, że cały ten ceremoniał z dojrzewaniem, przechowywaniem wina w piwnicy, w stałej temperaturze, w absolutnym spokoju, w półmroku to po prostu jeden wielki marketingowy chwyt, zresztą świetny. A po drugie, po raz nie wiem już który przekonuję się, że przy winie można pogawędzić o wszystkim i dowiedzieć się ciekawych rzeczy.

Za rok zwycięży inna ekipa. Nie w tym rzecz, ale w tym, że za rok konkurs znowu się odbędzie, Młoda Francja i Młoda Anglia – czyli ludzie, którzy będą stanowili elity swoich narodów – znowu zetkną się z kulturą wina w najlepszym wydaniu, w ogóle z kulturą w najlepszym wydaniu. Z TRADYCJĄ w najlepszym wydaniu. 
„Takie będą Rzyczypospolite, jakie ich młodzieży chowanie” – uważał Jan Zamoyski.

Dietetycy w euforii, ale winiarze szlochają.
 W podobnych proporcjach zmalał eksport francuskiego wina. W tym przypadku szlochają wszyscy: minister finansów i patrioci. 
W latach 1970 – 1980 światli francuscy publicyści popisywali się jeremiadami przeciw nadużywaniu alkoholu, na wszystkich frontach, ale najbardziej za kierownicą. Krążył wówczas popularny slogan: „Un verre, cela va, deux verres, bonjour les degats” – jeden kieliszek, ujdzie, dwa kieliszki, witajcie uszkodzenia. 
Czy ten slogan poskutkował, czy jakieś inne przyczyny spowodowały spadek spożycia wina – to zagadnienie do zbadania dla francuskich socjologów, właśnie się za to zabierają. Ale już teraz gołym okiem widać, że wino przestaje być nierozerwalnie związane z wizerunkiem Francji. Coś się w kulturze tego kraju „przekręciło”, młodzi odwracają się od wina. Z francuskich statystyk wynika (FranceAgriMer), że obywatele tego kraju poniżej 35 roku życia piją trzykrotnie mniej wina niż wynosi średnia krajowa. Natomiast ludzie w wieku od 50 do 64 lat, zamiast dawać młodym przykład, piją prawie dwa razy więcej, niż średnia krajowa. Zgroza.

Zgroza podwójna, ponieważ młodzi odwracają się wprawdzie od wina, ale nie od alkoholu!
Młoda Francja zamiast po kieliszek wina sięga po szklaneczkę czegoś mocniejszego. Niezdrowo i nie patriotycznie. A skutek jest taki, że podczas winobrania 2008 roku zebrano we Francji 42 miliony hektolitrów moszczu, najmniej od 15 lat.

Zdaniem większości enologów, nie tylko francuskich, nieprzekraczalnym progiem zawartości oidium w tłoczonych gronach jest 13 proc. Institut Cooperatif du Vin prowadzi badania nad tym zagadnieniem, w ramach programu „In vino qualitas”, od 2007 roku. 
k.k., afp

Ci, którzy spodziewają się na nim go.ci z całego świata, raczej się zawiodą. Festiwal jest światowy przez to, że prezentowane będą podczas tej imprezy wina z całego – bez przesady – świata.

Organizatorem jest Jarosław Cybulski, firma znana i uznana. Kto nie wie, kim jest JC, łatwo to nadrobi, języka łatwo zasięgnąć pod adresem Winomaniak.pl albo www.wine4you.pl. Przewidziano specjalne pokazy, sesje i degustacje dla mediów i dziennikarzy, dla restauratorów, hurtowników, właścicieli i przedstawicieli sklepów winiarskich. Ale też mile widziane będą osoby prywatne, po prostu miłośnicy winy. Tyle tylko, że trzeba zgłosić chęć udziału, adresy jak wyżej, termin mija 24 marca.

Jeśli tegoroczny festiwal będzie podobny do poprzedniego, to warto będzie odwiedzić hotel Kyriad, od 17.30 do 21.00

A wszystko dlatego, że rynek chiński domaga się win różowych, najlepiej francuskich, a Francja nie jest w stanie zaspokoić tego zapotrzebowania. Żeby wyjść mu na przeciw, i jednocześnie uszanować tradycję, trzeba zakładać nowe winnice z krzewami rodzącymi różowe grona.

Oczywiście można, i to się dzieje, ale minie kilka lat nim krzewy zaczną owocować. A do tego czasu Unia Europejska i jej filar Francja nie mają zamiaru tracić dochodów.

Dlatego – tradycja do kąta marsz. I jej siostra reputacja – też.

Dlatego tym cenniejszy jest portal www.vinobilia.com dostępny w wielu językach, po polsku również. Co zawiera? Informacje dla wszystkich, od producentów, poprzez dystrybutorów, do konsumentów wina. Jest potrzebny, skoro już wiadomo, że każdego dnia odwiedzają go internauci ze 150 krajów. 

W państwach, gdzie takie badania są prowadzone (u nas jeszcze nie), od 70 do 80 proc. konsumentpów przyznaje, że nie ma wystarczających informacji o winach, które oferowane są do sprzedaży. Vinobilia zamierza to zmieniać. Dostarcza precyzyjnych informacji o dostępnych butelkach. Umożliwia również korzystanie z różnych funkcji, na przykład z wirtualnej piwniczki.

Wina można się nauczyć. Vinobilia stawia na edukacją i promowanie kultury picia wina. Proponuje swoim gościom fachowe artykuły, forum, blog. Czy w ten sposób zbuduje reputację wiarygodnego i solidnego informatora? Mam wrażenie, że tak. Na razie rzetelnie informuje i nieskromnie chwali się, oby nie bezpodstawnie:
„Vinobilia funkcjonuje na platformie web 2.0 stworzonej na potrzeby komunikacji w technologii Ruby: dzięki niej konsument łączący się z dowolnego punktu Ziemi może uzyskać dodatkowe informacje na temat wina od swojego ulubionego producenta, a wszystko to w ciągu zaledwie kilku sekund”.