Autorski przegląd prasy
„Pęknięcie wśród rodzin smoleńskich po spotkaniu z premierem Donaldem Tuskiem. Poszło o słowa. Małgorzata Wassermann i Ewa Kochanowska w proteście opuściły spotkanie” – pisze dzisiejsza Gazeta Wyborcza.
Sobotni incydent w kancelarii opisują też inne media.
Na spotkaniu bliskich ofiar z szefem rządu i ministrami jego gabinetu w Kancelarii Premiera rodziny miały nadzieję usłyszeć odpowiedzi na konkretne pytania zadane wcześniej, m.in. e-mailem.
Część rodzin uważa, że szef rządu obraził Ewę Kochanowską, mówiąc: „W czasie wysłuchania publicznego w Brukseli, gdzie jedną z osób referujących była moja córka, po jej wystąpieniu europoseł, były prezydent Litwy Vytautas Landsbergis powiedział do niej „pani życie jest zagrożone, proszę uważać, jadąc samochodem”. Zapytałam premiera, czy taka sytuacja jest możliwa. Wtedy usłyszałam, że moje pytanie jest bezczelne” – relacjonowała w sobotę Kochanowska”. Pisze o tym „Polska The Times”.
Inaczej sprawę widzi rzecznik rządu Paweł Graś:
„Premier zareagował bardzo burzliwie na wypowiedź pani Kochanowskiej i nie dziwię się. Ewa Kochanowska de facto zapytała go, czy ona może czuć się bezpieczna, jak głośno mówi o katastrofie smoleńskiej, bo obawia się zamachu na swoje życie. Tak można jej wypowiedź skrócić, to znaczy pytała „panie premierze, czy pan wydał rozkaz zamordowania mnie i tych, którzy śmią zadawać głośne pytania o Smoleńsk. To jest bezczelność, trudno to inaczej nazwać” – powiedział Graś w niedzielę w programie „Siódmy Dzień Tygodnia” w Radiu Zet.
Sprzeczne relacja wywołały też gorące komentarze polityków i publicystów. Poseł Adam Hofman zaapelował o ujawnienie stenografów ze spotkania. „Wierzę rodzinom, a nie premierowi, bo już nas oszukał” – wypowiedź posła cytuje dzisiejsza „Rzeczpospolita”.
„Każdy premier musi liczyć się z krytyką, nawet niesprawiedliwą. Od kilku miesięcy słyszy jednak od zwolenników PiS, że świadomie doprowadził do śmierci blisko stu ludzi, a teraz dybie na życie kolejnych. Najwyższy czas zacząć głośno protestować”- tak komentuje całą sprawę na łamach GW Dominika Wielowieyska.
Można na tę sprawę spojrzeć jeszcze inaczej. Premier zapraszając do siebie ludzi którzy przeżyli ogromną tragedię, rozgoryczonych tym, że przyczyn katastrofy nadal nie udało się wyjaśnić, musi liczyć się, że takim rozmowom będą towarzyszyć ogromne emocje. W tym kontekście nie ma pytań złych ani bezczelnych. A premier ulegając własnym emocjom, stawia się trochę w roli przeciwnika.
Cała ta sprawa budzi niesmak i rodzi pytanie o dalszy sens takich spotkań, skoro dobre samopoczucie premiera jest w nich najważniejsze.
A tak na marginesie w całej sprawie zabłysnął tylko niezastąpiony w takich sytuacjach Paweł Graś. Swoimi wypowiedziami udowodnił, że kilka lat rzecznikowania nie poszło na marne. I przez ten czas nauczył się nie tylko interpretować cudze wypowiedzi, ale nawet je streszczać.
***
