Jerzy Haszczyński

Odnotuję rocznicę, dla mnie ważną. Prowadzę ten blog od trzech lat. Przyznaję, ze zmiennym entuzjazmem. Zmiany dostrzegam też w odbiorze czytelników.

Niezmienne jest jedno — najwięcej emocji budzą, najwięcej wpisów prowokują te same tematy: Rosja, Niemcy, Izrael i Żydzi, w trochę mniejszym stopniu — Polacy na Wschodzie, Litwa, Białoruś, Ukraina, Gruzja.

Trzy, dwa lata temu byłem znacznie bardziej aktywnym blogerem. W napięciu obserwowałem wszystkie wpisy pod moimi komentarzami. Odpowiadałem często. Teraz już tak nie jest. Częściowo wynika to z tego, że nie mogę poświęcać tyle czasu co wcześniej na śledzenie wpisów.

Jest jednak i drugi powód. Mam wrażenie, że wielu wpisujących się wcale mnie do niczego nie potrzebuje. Nie oczekują dyskusji, lecz wylewają żale, obrażają, ogłaszają swoje manifesty; często nie odnoszą się do tego, co napisałem. Zdarza się, że nawet jak chcę odpowiedzieć, to nie bardzo mam na co. Wtedy nachodzą mnie tak silne wątpliwości, że na jakiś czas zarzucam działalność blogową.

Ale się odradzam. I wciąż się zastanawiam, czy polityka zagraniczna to jest to, co Polaków interesuje. A może inaczej — dlaczego ich interesuje tak mało? Ja się skupiam na niej, bo tym się zajmuję od dwudziestu lat. Czasem mnie kusi, by zabrać głos w sprawach polskich, włożyć kij w nasze mrowisko.
Szybko mi przechodzi. Przecież wielu kolegów — i tu, i gdzie indziej — robi to znakomicie.

Trzecia rocznica zachęca mnie do podjęcia nowych wyzwań. Pozdrawiam wszystkich czytelników, także tych, których przed chwilą skrytykowałem. Dziękuję za to, co było, i za to, co jeszcze się nam przytrafi.

Jeż w chaszczach, lat trzy

Największą bitwę przeciw krzyżom rozpętała pani, pochodząca z kraju, który ma krzyż na fladze.



Najlepszy dowód dla wyznawców spiskowej teorii okrągłego stołu dostarczył generał Kiszczak.



Najbardziej skarżą się na słabość nowych władz Unii Europejskiej ci, co chcieliby, aby Unia była słaba.


Człowiekowi trudno się doczekać takiego współczucia jak psu. Lobby psiarzy jest ponadpartyjne, ponadwiekowe, ponadpłciowe. 


Rzadko się zdarza, by w telewizyjnym programie informacyjnym prezenter wyrażał oburzenie na sąd, używał ostrych słów, krótko mówiąc, pokazywał, że coś go osobiście dotknęło. No chyba że sąd wyda łagodny wyrok przeciwko oprawcom psów. Tak na przykład zareagował znany dziennikarz we wczorajszym programie informacyjnym. I, jak wynika z mojej obserwacji, w sprawach dręczonych psów, jest to zachowanie niemal powszechne. Co nie wróży dobrze stosunkom międzyludzkim.


Żeby nie było wątpliwości: to, co wzbudziło taką reakcję, czyli uniewinnienie przez krakowski sąd osobnika, który wytapiał smalec z czworonogów, jest wstrząsające. Okrucieństwo wobec zwierząt jest naganne, nikczemne, małe. Także dlatego, że okrucieństwo wobec bezbronnych czworonogów może się przerodzić w okrucieństwo wobec bezbronnych dwunogów (albo tych, co na razie chodzą na czworakach, ale niedługo zaczną chodzić na dwóch nogach).


Problem polega na tym, że takie emocje nie towarzyszą ludzkiej niedoli. Ludobójstwo, mordowanie i gwałcenie dzieci, wielkie tragedie ofiar tsunami czy wojen domowych już jakby spowszedniały. Łzy w oczach pojawiają się, gdy jest mowa o biednych, dręczonych pieskach. A niezdrowe podniecenie na widok słodziutkich piesków. Do tego jeszcze ten krzyk oburzenia („pies jest zawsze niewinny”), gdy jakaś bestia pogryzie czy zagryzie człowieka, i padają sugestie, że trzeba, by ją uśpić.
Ta wielka miłość do psów łączy ludzi różnych środowisk, w różnym wieku, różnych poglądów. I coraz trudniej bez obawy o towarzyskie wykluczenie wyrazić pogląd, że pies to jednak nie jest człowiek.

Najwięcej emocji budzą komentarze o Izraelu i sprawach żydowskich, a zaraz potem o Rosji i Niemczech.


Mam na myśli moje komentarze na tym blogu, na Jeżu w chaszczach. Do tej refleksji skłania mnie rocznica, o której tylko ja mogę napisać. Sam sobie wręczę kwiaty, wygłoszę przemówienie, podsumuję, ocenię i zakończę, kiedy się zmęczę. Przy okazji ujawnię trochę liczb.

Dokładnie dwa lata temu napisałem tu pierwszy komentarz (o szczycie unijnym w Brukseli, tym, który Lech Kaczyński, uznał za sukces) i nerwowo czekałem, aż ktoś na to zareaguje i wpisze swój. Była to sobota, a więc dzień, w którym dziennikarze z gazet codziennych mają wolne. Ja miałem, z wyboru, sobotę pracującą. Trochę wpisów było, a każdy przeżywałem jak ocenę z klasówki.

Od tej pory — zaczynają się te obiecane liczby — napisałem 123 komentarze, pod którymi znalazło się w sumie 5931 wpisów, czyli Państwa komentarzy do moich komentarzy i moich odpowiedzi na Państwa komentarze do moich komentarzy. Ile było wejść na Jeża? — Trudno podliczyć, mam dane szczątkowe z tego roku — miesięcznie od ośmiu tysięcy do ponad 30 tysięcy.

Wielu dyskutantów rozpoznaję, uśmiecham się lub denerwuję, gdy widzę ich nicki. Najbardziej rozgrzał publiczność „Izrael, czyli chłopiec do bicia” http://blog.rp.pl/haszczynski/2009/03/06/izrael-czyli-chlopiec-do-bicia/. Byłem w mniejszości — to mało powiedziane. Na dodatek część wpisów nie spełniała liberalnych wymogów publikacji. I tak to już jest przy tej tematyce. Podobnie było z „Polska razem z Izraelem” http://blog.rp.pl/haszczynski/2009/04/20/polska-razem-z-izraelem/. Pod oboma komentarzami jest ponad 200 wpisów, czego nie udało mi się osiągnąć poruszaniem jakiegokolwiek innego tematu.

Na trzecim miejscu znalazło się „Co jest w odezwie CDU i CSU” http://blog.rp.pl/haszczynski/2009/05/28/co-jest-w-odezwie-cdu-i-csu/, a zaraz potem teksty o mocarstwowych zapędach Rosji. W tym jeden pisany w Tbilisi w nocy, w której się wydawało, że zaraz wkroczą do niego wojska rosyjskie, by schwytać Saakaszwilego („Niepodległa Gruzja woła o pomoc” http://blog.rp.pl/haszczynski/2008/08/11/niepodlegla-gruzja-wola-o-pomoc/).

Raz zaś nie doczekałem się żadnego wpisu http://blog.rp.pl/haszczynski/2009/04/30/cos-nietypowego/.

Tak czy owak — bardzo dziękuję czytelnikom stałym i niestałym, aktywnym i biernym, wkurzonym i zadowolonym. To tyle tych obchodów drugiej rocznicy. 


Nie tylko komentowaniem polityki zagranicznej żyję.
Zapraszam do obejrzenia i posłuchania.
http://www.youtube.com/watch?v=LHGWbnGpD90&feature=player_embedded