Cyniczny uśmiech, jakim pan premier obdarzył Waldemara Pawlaka, gdy ten stwierdził, że raport Millera powinien być opublikowany natychmiast, to obrazek wymowny.
Po zmyciu z platformerskiej polityki pudru medialno-partyjnej propagandy wyłonią się trzy najważniejsze sprawy, jakimi ten rząd miał się zająć.
Sprawa nr 1: przygotowanie infrastruktury na Euro 2012. Ocena: pała, a kto ma inną, niech przejrzy stan budów.
Sprawa nr 2: tragiczna kondycja polskiej służby zdrowia. Ocena: pała, a kto ma inną, niech się przejdzie do przychodni.
Sprawa nr 3: katastrofa w Smoleńsku. Ocena wymaga rozszerzenia. Napisano już tomy o nieudolności rządu w rozmowach z Rosjanami o sposobie przeprowadzenia śledztwa, o wraku, niszczeniu dowodów, czarnych skrzynkach, parciu na szkło Edmunda Klicha, który teraz chce być senatorem, i dziesiątkach innych potknięć, które, choć mają udawać niezamierzone, są elementami wciąż tej samej gry – w wybielanie winnych.
Już dzień po katastrofie premier powołał ośmioosobowe ciało pod nazwą „Międzyresortowy zespół do spraw koordynacji działań podejmowanych w związku z tragicznym wypadkiem lotniczym pod Smoleńskiem”, którego najważniejszym zadaniem miała być „koordynacja lub nadzór działań dotyczących ustalenia przyczyn katastrofy”. I tak sędziami we własnej sprawie zostali m.in. minister obrony Bogdan Klich oraz szef Kancelarii Premiera Tomasz Arabski. Ten ostatni czuje dziś, że ziemia pali mu się pod nogami, i stąd jego postawa wobec kontroli NIK próbującej ustalić, kto był odpowiedzialny za organizację lotu do Smoleńska. Arabski, zanim sam się wypowie, chciałby zobaczyć, co nagadali kontrolerom jego podwładni.
W dramacie antycznym bywa to nazywane jednością czasu, miejsca i akcji, która jest warunkiem koniecznym, by nie doszło do desynchronizacji oświadczeń przełożonego i jego pracowników. A gdyby doszło? Jak się jest członkiem MZdsKDPwzzTWLpS (skrót nazwy międzyresortowego zespołu), można, jak Arabski, słać skargi na kontrolerów o treści: „Rygorystyczne egzekwowanie terminów, do czego sprowadzają się pisma ponaglające, powoduje, że przekazywane materiały mogą zawierać usterki”.
Być może część z państwa zgodzi się ze mną, że brzmi to szczególnie boleśnie, gdy prawa ręka premiera, członek rządowej specgrupy, a jednocześnie negatywny bohater smoleńskiej tragedii 10 kwietnia 2010 roku nie nauczył się niczego i nadal narzeka na to, że coś jest w Polsce „rygorystycznie egzekwowane”.
