“Z własnymi grzechami ? czyli wtedy, kiedy postąpiłam według mnie niemoralnie i mam z tego powodu wyrzuty sumienia ? muszę radzić sobie sama. I nie jest to łatwiejsze niż wyklepanie ich przy konfesjonale, a potem odklepanie pokuty. I finito.”
Na pewno trudniejsze. Właśnie dlatego m.in. istnieje Kościół, że Bóg nie żąda od ludzi rzeczy ponad ich miarę, czasem wręcz niemożliwych. I – tak na marginesie – nikt tak do końca nie radzi sobie z takimi sprawami sam, nawet jeżeli nie korzysta z usług zinstytucjonalizowanych fachowców (ksiądz, psychoterapeuta), że tak to ujmę. Człowiek jest istotą społeczną, nie potrafi normalnie egzystować bez innych ludzi. Nasza samoocena (i samokontrola) nieustannie podlega korekcie na podstawie obserwacji reakcji innych ludzi. Kaligula, Stalin, Hitler – to przykłady ludzi, którzy nie musieli liczyć się z opinią innych, otoczeni przez przestraszonych potakiwaczy zostali pozbawieni możliwości autooceny i korekty swoich zachowań (o spowiednikach nawet nie wspominam). Dokonujesz samooceny bez pomocy fachowców, sama decydując które miary odrzucić – po prostu masz trudniej (albo ujmując rzecz inaczej – łatwiej wówczas jechać, trudniej dojechać).

“Jeśli przedstawiciel Kościoła popełnia przestępstwo, domagam się dla niego kary. Tak jak domagam się jej dla każdego dorosłego człowieka”
A w świetle prawa jest inaczej?

“Ja nie wierzę w to, że liczbę zdrowasiek jako pokutę księdzu podsuwa Bóg”
Na ten temat akurat nie mam żadnych informacji . Ale liczba zdrowasiek jest tu drugorzędna. Liczy się odwaga w głośnym wyznaniu win (które miało się odwagę popełnić), chęć zadośćuczynienia, gotowość do pokuty, postanowienie poprawy. Szczere, nawet jeżeli niedoskonałe.
To jest zistytucjonalizowanie procesu, który pozostawiony sam sobie uległby w 99% wypadków powolnemu, samorzutnemu wygaśnięciu. Ludzie po prostu tacy są. Niedoskonali.

“I nie Bóg powinien go ukarać za pedofilię, tylko świecki sąd ? szybko i surowo. Jak innych.”
Bóg w swoim czasie (”Największa biada tym, którzy skrzywdzili/zgorszyli niewinnych” czy jakoś tak). A tu i teraz – sąd. Tego przecież nikt nie neguje. Mówimy o niewspółmiernej w porównaniu z innymi przestępcami nagonce na Kościół Katolicki. Nieustającej.

“Na tym skończę tę dyskusję, bo każda krytyka Kościoła powoduje natychmiastową histeryczną reakcję”
Nie. Po prostu próba likwidacji/osłabienia Kościoła jako instytucji przy każdej nadarzającej się okazji budzi coraz ostrzejszy protest.

Pozdrawiam na zakończenie – J.

całosc jest elementem kampanii mającej skojarzyć pedofilię z naszą wiarą, co się niestety udaje, bo nie bronimy podstawowych rpawd w tej sprawie. A te prawdy należy przy każdej okazji powtarzać, tak jak
w kilku miejscach niejaki Preff de Zoo: podawał
dane statystyczne

“A to b. ciekawe. W USA okazało się, że księża katoliccy (a więc celibatariusze) ok. 50 razy rzadziej dokonują przestępstw na tle seksualnym niż pastorzy, rabini i inni tacy, którzy mają żony. Innymi słowy: ok. 50 razy bezpieczniej jest dzieciom w towarzystwie księdza katolickiego nieżonatego niż w towarzystwie duchownego, co ma żonę. Na podstawie Law & Tax Report.”
http://fronda.pl/news/czytaj/wedlug_der_spiegel_pedofilii_winien_jest_celibat

. Skad wiec ten wieczny ?Drang Nach Osten??

*** Pierwszy/a naiwny/naiwna, czy zła wola i bojkot prawdy?

*** Powyżej 18 marca 2010 at 21:17
napisałem m.in.:

,,Sprawa polityczna, to czynienie pokoju. To dochodzenie do posiadania tych samych, zgodnych co do hierarchii wartości, trwanie w pojednaniu, szacunku i zaufaniu wzajemnym, nastawienie na przyszłość, na życie w prawdzie.
Nie wolno nazwać pokojem tego, co się dzieje w relacjach między naszymi narodami ? to bezprzykładna agresja, pozbawiona jedynie huku dział, bo trwanie w tym kłamstwie może być uznane za zgodę, za możliwość zakonserwowania takiego stanu rzeczy,,.

*** Bron kłamstw, zakłamania i manipulacji, którą poługuje sie poprawność ,,polityczna,, nakazuje rozbrojenie, gdy w rzeczywistości trwa agresja, przejmowanie polskiej nrodowej wlasności, na racz niemieckiej narodowej własności, zawłaszczanie przestrzeni życiowej, następuje zacieranie granic na użytek naiwnych, a niemiecka ekspansja na użytek realistycznie patrzących Niemców. Ostateczne usankcjonowanie nowego, korzystnego dla Niemiec stanu rzeczy wcale nie musi następować na drodze wojęnnej, czy formalnie rozbiorowej – mogą to być i np. ,,wrogie przejęcia,, , wykupienia, z korupcją i zdradą w tle.